!!!...به خاطر بسپاریم که

دقت اول " از پشیمانی اخر " جلوگیری می کند

دوستی هم درست مانند عشق " حتما باید دو طرفه باشد

روح در سکوت سخن می گوید

خشنود ساختن همگان محال است

یک انسان خردمند فرصتها و شانسها را می سازد نه اینکه در انتظار انها بنشیند

هر کجای زمین که مایلی بکن " گنجی خواهی یافت " البته به شرط اینکه با ایمان یک کشاورز زمین را بکنی

لطفی بکن ولی توقع جبران ان را نداشته باش

تصمیم های خداوند اسرار امیز " اما همواره به سود ما می باشد

موفقیت سفر است " مقصد نیست

دل معبد فرشتگان است به شیطان اجاره اش ندهید

قلب کودک تحقیر شده " بمبی است که فردا منفجر می شود

حق تقدم همیشه با کسی است که حق را مقدم داشته است

لطفی بکن ولی توقع جبران ان را نداشته باش

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

هفته ها بود كه در گوشه مغازه خاك مي خوردم

دوستانم هر كدام ارزوهاي زيادي براي خود داشتند در يك برج، پذيرايي مجلل ،اتاق و... اما من هیچ كدام ازاينهارا دوست نداشتم و شايد غصه دار ترين جنس مغازه بودم

روزي يك مشتری امد و لامپی خواست، مغازه دار مرا داد اما مشتري نپسنديد و يكي قويتر و پرنور تر را خواست

من خارج از زندان مقوايي در كنار پنجره قرار گرفتم و تا صبح دور نمايي از شهر را تماشا مي كردم

دوستان زيادي داشتم و مي دانستم شهر روشن بودن خود را در شب مديون
دوستانم بود و من به لامپ بودن خود افتخار مي كردم

فكر مي كردم كجا را روشن كنم بهتر است يا اينكه كجا باشم

...حوصله ام سر رفت اما

اه چه پر نور چه زيبا چه لامپ قشنگي ساخت كدام كارخانه است ؟

چرا خاموش و روشن مي شود؟

خراب شده است؟

اهای با شما هستم اسم شما چیست؟

...اهاي

لامپ زيبا پايين تر امد و گفت

دوست کوچولو با من بودس؟

بله اسم شما چيست؟
- ستاره
چقدر پر نور و زيبايي. من هم مي خواهم مثل شما در اسمان بدرخشم كمك مي كني ستاره باشم؟

نه تو لامپ هستي و نمي تواني ستاره باشی
با اين كه كوچك و ضعیفم قول ميدهم پر نور باشم
- نه نمي شود اما مي تواني يك دوست ستاره براي همیشه داشته باشي

با شما؟

-بله با من از آسمان برايت چشمك مي زنم نگاه كن و رفت

لامپ كوچك ما تنها ماند و تا سحر به ستاره نگريست هم از زيباييش لذت مي برد هم حسرت

شاد بود از اينكه يك دوست ستاره داشت و غصه دار از اينكه ارزو داشت ستاره باشد اما نمي توانست

فردا مغازه دار تمام لامپهايش را فروخت و دوست كوچك ما هم در بين انها بود

صحبت از استفاده انها در يك برج بلند بود

همه شاد از اينكه به ارزويشان رسيده بودند و مي توانستند روشن كنند. اما لامپ كوچك صد واتي ما شاد نبود ، او دوست داشت ستاره باشد و هر شب به دوستش نگاه مي كرد و اشك مي ريخت

دوست داشت او هم براي دوستش چشمك بزند

هفته ها گذشت و او با زيركيش پنهان شد

تا روزي كه چشمانش را باز كرد اطرافش را ديد هیچ لامپي باقي نمانده بود همه را برده بودند و او تنها مانده بود ترسي وجودش را فرا گرفت هدف از ساختن او ستاره شدن نبود شايد روشن کردن اتاقي كوچك همين

اما وقتی اين موضوع را فهميد كه دير شده بود تنها بود و در تل انباري از اشغالها گم شده بود

خودش را به سنگها مي زد تا بميرد

مضحكه دوستانش شده بود دنيا ساختگي انسانها، گرداگردش مي چرخيد گويي زمان مرگش فرارسيده بود

اما كارگري خم شد و او را برداشت... لحظه اي فكر كرد و او را با خود به بالاترین طبقه برج برد

نه از ان هم بالاتر روي بام برج لامپ را به سر يك تيرك فلزي بلند وصل كرد و با كمك دوستانش تيرك را بلند كردند و لامپ در بالاترین نقطه شهر قرارگرفت

بله... لامپ ما در شب، روشن و خاموش مي شد تا بزرگترين برج شهر را محافظت كند

و شايد روشن، خاموش مي شد تا ستاره اي باشد