یک روز کارمند پستی که به نامه هایی که آدرس نامعلوم دارند رسیدگی می کرد، متوجه نا مه ای شد که روی پاکت آن با خطی لرزان نوشته شده بود

!...نامه ای به خدا

با خودش فکر کرد بهتر است نامه را باز کرده و بخواند

در نامه این طور نوشته شده بود

خدای عزیزم بیوه زنی 83 ساله هستم که زندگی ام با حقوق نا چیز باز نشستگی می گذرد

دیروز یک نفر کیف مرا که صد دلار در آن بود دزدید. این تمام پولی بود که تا پایان ماه باید خرج می کردم

یکشنبه هفته دیگر عید است و من دو نفر از دوستانم را برای شام دعوت کرده ام.... اما بدون آن پول چیزی نمی توانم بخرم

هیچ کس را هم ندارم تا از او پول قرض بگیرم

تو ای خدای مهربان تنها امید من هستی به من کمک کن

کارمند اداره پست خیلی تحت تاثیر قرار گرفت و نامه را به سایر همکارانش نشان داد

نتیجه این شد که همه آنها جیب خود را جستجو کردند و هر کدام چند دلاری روی میز گذاشتند

در پایان 96 دلار جمع شد و برای پیرزن فرستادند

همه کارمندان اداره پست از اینکه توانسته بودند کار خوبی انجام دهند خوشحال بودند

عید به پایان رسیدو چند روزی از این ماجرا گذشت. تا این که نامه دیگری از آن پیرزن به اداره پست رسید که روی آن نوشته شده بود

نامه ای به خدا

همه کارمندان جمع شدند تا نامه را باز کرده و بخوانند. مضمون نامه چنین بود

خدای عزیزم. چگونه می توانم از کاری که برایم انجام دادی تشکر کنم. با لطف تو توانستم شامی عالی برای دوستانم مهیا کرده و روز خوبی را با هم بگذرانیم. من به آنها گفتم که چه هدیه خوبی برایم فرستادی البته چهار دلار آن کم بود که مطمئنم کارمندان اداره پست آن را برداشته اند

~S@jj@D

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

تو مي ايي

يقين دارم كه مي ايي...زماني كه مرا در بستر سردي ميان خاك بگذارند تو مي ايي

يقين دارم كه مي ايي...پشيمان هم , دو دستت التماس اميزمي ايد به سوي من ولي پر مي شود از هيچ

دستي دست گرمت را نمي گيرد صدايت در گلو بشكسته و الوده با گريه بفريادي مرا با نام ميخواند و مي گويي

كه اينك من... سرم بشكن دلم را زير پا له كن

...ولي برگرد

همه فرياد خشمت را بجرم بي وفايي ها...دورنگي ها...جدايي ها بروي صورتم بشكن

مرو اي مهربان بي من كه من دور از تو تنهايم

ولي چشمان پر مهري دگر بر چهره ي مهتاب مانند نمي ماند

لباني گرم با شوري جنون انگيز نامت را نمي خواند

دگر ان سينه ي پر مهر ان سد سكندر نيست كه سر بر روي ان بگذاري و درد درون گويي

تو مي ايي زمانيكه نگاه گرم من ديگر بروي تو نمي افتد هراسان...هر كجا...هر گوشه اي برق نگاهت را نمي پايد

مبادا بر نگاه ديگري افتد دو چشم من تو را ديگر نمي خواند

محالست اينكه بتواني بر ان چشمان خوابيده دوباره رنگ عشق و ارزو ريزي

نگاهت را بگرمي بر نگاه من بياويز به لبهايم كلام شوق بنشاني

محالست اينكه بتواني دوباره قلب ارام مرا ...قلبي كه افتادست از كوبش بلرزاني...برنجاني

محالست اينكه بتواني مرا ديگر بگرياني.... تو مي ايي يقين دارم ولي افسوس ان پيكر كه چون نيلوفري افتاده بر خاكست

دگر با شوق روي شانه هايت سر نمي ارد بديوار بلند پيكر گرمت نمي پيچد جدا از تكيه گاهش در پناه خاك مي ماند

و در اغوش سر گور مي پوسد و گيسوي سياهش حلقه حلقه بر سپيدي هاي ان زيبا لباس اخرينش...نرم ميلغزد

جدا از دستهاي گرم و زيبا و نجيب تو...دگر ان دستها هرگز بر ان گيسو نمي لغزد پريشانش نمي سازد

دلي انجا نمي بازد تو مي ايي يقين دارم تو با عشق و محبت باز مي ايي ولي افسوس...ان گرما بجانم در نميگيرد

بجسم سرد و خاموشم دگر هستي نمي بخشد يقين دارم... كه مي ايي

بيا اي انكه نبض هستيم در دستهايت بود دل ديوانه ام افتاده لرزان زير پايت بود بيا اي انكه رگهاي تنم با خون گرم خود تماما معبري بودند تا نقش ترا همچون گل سرخي بگلدان دل پاكيزه ي گرمم برويانند

يقين دارم كه مي ايي

بيا تا اخرين دم هم قدمهاي تو بالاي سرم باشد نگاهت غرق در اشك پشيماني بروي پيكرم باشد

دلت را جا گذاري شايد انجا تا كه سنگ بسترم باشد

VaHiD~